OLVG

Fender Brands en Myrthe Roesthuis, aandachtsfunctionarissen alcohol en drugs

In OLVG werken veel bijzondere mensen. In deze rubriek maken we kennis met hun verhalen. Vandaag: Fender Brands (medisch hulpverlener) en Myrthe Roesthuis (verpleegkundige). Ze werken beiden op de Spoedeisende Hulp (SEH) en zijn aandachtsfunctionarissen alcohol en drugs. ‘We zitten ergens tussen behandelaar en luisterend oor in.’

Wat houdt jullie functie in?

Fender: ‘Aandachtsfunctionaris klinkt misschien wat vaag. In de media werd eerder de term “nazorgconsulent” gebruikt. Dat klinkt wat duidelijker voor een breed publiek. Het komt erop neer dat we patiënten die met alcohol- of drugsintoxicatie op de SEH zijn geweest nabellen. Tussen het incident en eventuele vervolgzorg zit vaak een groot gat. Dat proberen wij te dichten.’

Myrthe: ‘We bellen patiënten, met hun toestemming, na en kijken wat nodig is. Niet iedereen is verslaafd. Soms gaat het om een eenmalig incident, soms is er meer aan de hand. We geven een advies afhankelijk van wat iemand nodig heeft.’

Hoe pakken jullie dat aan?

Myrthe: ‘We zitten een beetje tussen behandelaar en luisterend oor in. Op de SEH worden patiënten geholpen en daarna krijgen ze al uitleg over de risico’s van alcohol- of drugsgebruik. Wij proberen iemand te laten nadenken over zijn situatie.’

Fender: ‘Aan de telefoon vertellen we de patiënt welke mogelijkheden er zijn als ze hulp willen. Van een gesprek met hun eigen huisarts tot verslavingszorg. Soms bellen we ook meerdere keren, als iemand dat prettig vindt.’

En wat als een patiënt niet openstaat voor hulp?

Myrthe: ‘Dan is dat zo. Ons advies is vrijblijvend. Als we merken dat er weerstand is, dan proberen we door te vragen op het waarom. Wat is de reden dat je geen hulp wilt? Of we vragen soms of we later nog eens mogen bellen.’

Fender: ‘Maar als iemand geen gesprek wil, respecteren we dat. Pushen werkt averechts. Je moet het dan loslaten, want sommigen willen echt geen hulp. We kunnen niet iedereen redden.’

Hoe vinden jullie de combinatie van jullie functies?

Myrthe: ‘Ik vind dit ontzettend waardevol. We werken vier uur per week als aandachtsfunctionaris, naast onze andere werkzaamheden. Op de SEH ligt de focus vooral op het oplossen van het acute probleem. Als aandachtsfunctionaris hebben we juist de ruimte om verder te kijken: wat zit er achter iemands bezoek? Dat bredere perspectief geeft veel energie. Bovendien: als we herhaling kunnen voorkomen, vermindert dat uiteindelijk ook de werkdruk op de SEH.’

Fender: ‘Bijna niemand werkt voltijds op de SEH. Dat houd je niet vol. Het is echt zwaar. Juist omdat ik de twee functies kan combineren, heb ik meer plezier in mijn werk.’

Wat zouden jullie collega’s willen meegeven in de omgang met patiënten waarbij alcohol of drugs een rol speelt?

Myrthe: ‘Houd in je achterhoofd dat niemand de bedoeling heeft om verslaafd te raken of laveloos op de SEH te belanden. Verslaving is een psychische ziekte.’

Fender: ‘Emotie mag er zijn, zeker tijdens een drukke dienst. Sommige patiënten zijn echt niet makkelijk om te helpen. Maar probeer altijd in gedachten te houden dat deze mensen dit zelf ook niet willen.’