'Meerdere vrouwen vragen me terug bij een volgende bevalling'

Waarom heb je voor het beroep van verloskundige gekozen? 

‘Ik ben ooit de opleiding gaan doen omdat ik zwangerschap altijd al heel fascinerend vond. In mijn jeugd hadden we thuis boeken over het menselijk lichaam; die over zwangerschap heb ik eindeloos bekeken.’ 

Hoe is het voor jou om man te zijn in een beroep dat vooral door vrouwen wordt uitgeoefend? 

‘Tijdens mijn opleiding had ik niet verwacht dat mijn mannelijkheid zo’n grote rol zou gaan spelen. Ik was de enige jongen en werd tijdens stages soms niet toegelaten bij een bevalling. Toen dacht ik nog dat dit vooral kwam omdat ik student was. Pas na mijn afstuderen merkte ik dat ik geregeld niet bij een bevalling mocht zijn omdat ik een man ben. Dat vond ik lastig. Verder werk ik met veel plezier tussen mijn vrouwelijke collega’s en vergeet ik vaak dat het een voornamelijk vrouwelijk beroep is. Gelukkig hebben we op de afdeling ook meerdere mannelijke artsen en verpleegkundigen.’ 

Waar komt volgens jou de voorkeur voor een vrouwelijke verloskundige meestal vandaan, en wat doet dat met jou?  

‘Ik heb in de loop der jaren gemerkt dat sommige vrouwen, bijvoorbeeld vanwege hun religie of culturele achtergrond, liever door een vrouw begeleid willen worden. Ook kunnen negatieve persoonlijke ervaringen uit het verleden meespelen. Daar heb ik uiteraard begrip voor en ik houd er rekening mee tijdens mijn diensten. Soms vind ik het lastig dat ik word afgewezen omdat ik een man ben, maar het verandert niets aan mijn inzet en betrokkenheid.’ 

Hoe ga je om met vrouwen die het spannend vinden om door een mannelijke verloskundige begeleid te worden? 

‘Als team doen we ons best om aan de wensen van de barende vrouw te voldoen. Wanneer er geen vrouwelijke collega beschikbaar is, probeer ik toch haar vertrouwen te winnen door me rustig voor te stellen, uit te leggen wat ik ga doen en vragen te beantwoorden. Ik benadruk altijd dat ze mag aangeven wanneer ze pauze wil of wil stoppen. Door op ooghoogte te zitten, de rust in de kamer te bewaken en zelf rustig te blijven, geef ik vrouwen zoveel mogelijk vertrouwen. Achteraf zijn de meeste vrouwen heel blij met mijn begeleiding.’ 

Welke feedback krijg je van vrouwen terug na de bevalling? 

‘Ik hoor vaak dat ik rust uitstraal en kalm blijf in acute situaties. Sommige vrouwen zeggen zelfs dat ik misschien nog wel voorzichtiger en zachter ben dan sommige vrouwelijke collega’s. Meerdere vrouwen vragen me terug bij een volgende bevalling. Dat vind ik een enorme eer.’ 

Wat was een belangrijke mijlpaal in je carrière? 

‘Sinds een jaar mag ik als eerste verloskundige in ons ziekenhuis een baby geboren laten worden met een vacuümpomp. Daarvoor mochten alleen artsen en gynaecologen dit doen. Onder supervisie heb ik gedurende 5 jaar meerdere vacuümextracties verricht om voldoende ervaring op te doen. Ik vind het leuk om mezelf te blijven ontwikkelen en ben er trots op dat ik nu ook officieel bevoegd ben deze handeling zelfstandig uit te voeren.’ 

Inspireer je ook andere mannen om dit beroep te kiezen? 

‘Niet actief. Wel wilde een mannelijke verloskundestudent advies over hoe ik omga met situaties waarin een vrouw liever geen mannelijke zorgverlener wil. We hebben een goed gesprek gehad en - voor zover ik weet - is hij doorgegaan met de opleiding. Ook hoorde ik dat een man die de bevalling van zijn vrouw zo bijzonder vond, zelf de opleiding Verloskunde is gaan doen. Prachtig toch?’